BARBARA ZIELIŃSKA

studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1972-1978. Otrzymała dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Rzeźby w pracowniach prof. Zofii Demkowskiej i prof. Bohdana Chmielewskiego.
Pracuje twórczo w rysunku i medalierstwie. Jeszcze na początku minionej dekady zaznaczyła swoja obecność w sztuce w rzeźbie, a głównie w medalierstwie. Ale już na pierwszej indywidualnej wystawie w 1978 r. obok medali artystka pokazała rysunki. I to one stały się najważniejszym elementem twórczości artystki.
Cykle pasteli: „Pejzaże", „wnętrza, miejsca, sytuacje” i „Sytuacje” pokazały jej metaforyczny ogląd świata - przenikanie się rzeczywistego, materialnego świata człowieka z jego psychiczną wrażliwością. Tę ideę swojej twórczości Barbara Zielińska wyrażała bardzo ascetycznymi rekwizytami: okna i krzesła. Od niedawna obok rekwizytów pojawiają się zarysy, bardziej cienie ludzkich sylwetek.
Od 1972 r. Barbara Zielińska podjęła pracę pedagogiczną w liceum im. M. Cervantesa w Warszawie. Realizuje tu - wraz z mężem Ireneuszem Jankowskim - autorski program zajęć plastycznych. Jej praca i zaangażowanie dały znakomite efekty - rola plastyki w wychowaniu i kształceniu młodzieży zyskała niespotykane w innych liceach znaczenie. O czym dowodnie świadczą wystawy poplenerowe i dyplomowe prace plastyczne młodzieży.

Barbara Zielińska miała wiele wystaw indywidualnych: